11 Listopada – tzw. Dzień Niepodległości (w cieniu zamachu majowego). 1918 – 1926 czat ten faktycznie stanowi odzyskanie przez Polskę niepodległości? Po latach zaborów Polska podniosła się z kolan. Jednak ta wolność była skrępowana burżuazyjnym systemem, który dzielił polski naród jak nigdy dotąd. Ale była Polska i to było najważniejsze. Taka sytuacja utrzymywała się do 1926 roku kiedy to nielegalne struktury podwładne J. Piłsudskiemu i po jego dowództwem podniosły rękę na swoich pobratymców przelewając krew niewinnych Polaków.

Część jednostek wojskowych odrodzonego państwa polskiego w maju 1926 roku zbuntowała się przeciw legalnemu rządowi, podporządkowała się Józefowi Piłsudskiemu i pomogła mu opanować władzę w państwie. Fakt ten stanowi totalną cezurę w rozwoju odrodzonego po latach niewoli państwa polskiego. Historia jest zakłamywana i ten zbrodniczy czyn jest zamiatany pod dywan. Faktyczni bohaterowie Polski są w cieniu człowieka, któremu przypisywane są wszystkie laury wielkiego zwycięstwa a jest to totalnym fałszowaniem polskiej historii – mowa tu o człowieku, który przyczynił się do śmierci wielkiego Polaka Generała Rozwadowskiego, mowa tu o człowieku który więził swoich przeciwników politycznych w Berezie Kartuskiej, mowa tu o nikim innym jak o Józefie Piłsudskim.

Następna postacią potępianą przez J.Piłsudskiego był Roman Dmowski, ponieważ stanowił bezpośrednie zagrożenie dla dyktatora ze względu na to, że był postrzegany jako partner dla dyplomacji ZSRR. Endecja kierowana przez Dmowskiego była antybrytyjska i antyniemiecka, a w Moskwie doskonale zdawano sobie sprawę z prorosyjskich sympatii Romana Dmowskiego i jego stronników. Ówczesny ambasador ZSRR w Polsce Piotr Wojkow wiedział, że endecja była jedną z najważniejszych sił politycznych Drugiej Rzeczypospolitej i że miała duży wpływ na kierunki polityki wewnętrznej oraz zagranicznej – różnice ideologiczne nie były w tym przypadku przeszkodą. 31 grudnia 1925 roku doszło więc do dwugodzinnego spotkania ambasadora ZSRR w Polsce Piotra Wojkowa z Romanem Dmowskim, którego Wojkow nazwał „niekoronowanym liderem endecji”. Według relacji Wojkowa spotkanie miało bardzo interesujący przebieg, a obaj rozmówcy dokładali wszelkich starań, aby znaleźć łączące ich tematy.

W odpowiedzi na przewrót majowy (1926) Roman Dmowski postanowił zintensyfikować działania na rzecz zjednoczenia ruchów narodowych aby przeciwstawić się sanacyjnemu reżimowi. W grudniu 1926 roku założył Obóz Wielkiej Polski, w którym został prezesem Wielkiej Rady OWP, a następnie w 1928 roku Stronnictwo Narodowe. W międzyczasie napisał wiele książek, między innymi: Kościół, naród i państwo, Świat powojenny i Polska, Dziedzictwo, Zagadnienie rządu, a także Przewrót. W 1927 roku otrzymał nagrodę literacką im. Jana Kasprowicza

Zamach na prawowity rząd polski przez juntę J. Piłsudskiego w maju 1926 roku stanowi do dnia dzisiejszego przedmiot wielu dyskusji i polemik naukowych. Mimo upływu wielu lat geneza i znaczenie tego wydarzenia nie zostało w pełni zbadane. Wśród historyków występowały różnice zdań na temat czy np. genezy przewrotu należy się dopatrywać w inspiracji pochodzącej z zewnątrz czy też był on wyłącznie wynikiem procesów wewnętrznych, czy był on poprzedzony zorganizowanym spiskiem, czy też miał spontaniczny charakter; spowodował reorientację w polityce zagranicznej i wewnętrznej kraju, czy też ograniczył się do spraw wewnętrznych; spowodował obalenie demokracji parlamentarnej i przekształcenie Polski w państwo dyktatury faszystowskiej czy tylko w państwo autorytarne. Odbudowane po 123 latach rozbiorów niepodległe państwo polskie było państwem burżuazyjnym. Władza znajdowała się w ręku klas posiadających tj. głównie burżuazji miejskiej i obszarnictwa. W sensie społecznym podział był mało ostry. Burżuazja wielkoprzemysłowa była nieliczna. Podobnie wielkoprzemysłowa klasa robotnicza z rodzinami skupiała zaledwie 1,4 mln osób, tj. 5% ogółu ludności i 38% ogółu robotników. Około 71% ludności mieszkało na wsi. Jednak 46% ogółu obszaru ziemi uprawnej znajdowało się w ręku 18 tys. rodzin obszarniczych. Reszta ziemi dzieliła się między różne kategorie chłopów. Na wsi występowało duże przeludnienie. W sensie społecznym w Polsce tego okresu dominowało drobnomieszczaństwo tj. liczne rzesze drobnych chłopów, rzemieślników, kupców.

Faktem jest że w 1926 roku nastąpiła sanacja państwo przez wielu historyków oceniane jako struktura stricte faszystowska. Niepodległość Polski została okupiona dyktaturą, która ciemiężyła polski naród pod każdym względem. Ludność była terroryzowana i zastraszana. Zatem wolność i niepodległość Polski stanęła w latach 1926 – 1939 pod wielkim znakiem zapytania i każdy niech sam wyciągnie z powyższego przekazu wnioski zanim złoży kwiaty pod pomnikiem autora rządu totalitarnego w Polsce – J Piłsudskiego.

Potem nastąpiła wybuch II Wojny Światowej. Niemcy napadli na Polskę i eksterminowali nasz naród. Sytuacja odmieniła się dopiero w 1944 roku kiedy to Bohaterska Armia Czerwona ramię w ramię z Bohaterską Armią Ludowego Wojska Polskiego zaczęły wyzwalać Polskę okupując naszą wolność setkami tysięcy rannych i zabitych.

I tak 22 lipca 1944 roku, po prawie 5 latach II wojny światowej ogłoszony został Manifest Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN). Dodatkowo zatwierdzony przez naszych sojuszników, którzy przelewali krew za naszą ojczyznę został podpisany i zatwierdzony przez J.Stalina w Moskwie 20 lipca 1944, a następnie również tam ogłoszony.

PKWN był organem, który ukształtował odradzającą się Polskę z pożogi wojennej. W jego następstwie Polska ponownie powstała z kolan, nastała równość i sprawiedliwość aż do 1989 roku z czym oczywiście nie zgodzili się spadkobiercy Faszystowskiej Sanacji, spod kapelusza ich otoczonego złą sławą lidera J. Piłsudskiego. Pochowali się po lasach i mordowali Polaków tylko za to, że mieli inne poglądy polityczne. Dzisiaj tych oprawców zwie się „WYKLĘTYMI – bohaterami”. Zatem dożyliśmy czasów kiedy z oprawców naszych rodaków robi się bohaterów.

Dzień 22 lipca ustanowiono świętem narodowym (i dniem wolnym od pracy) ustawą Krajowej Rady Narodowej w dniu 22 lipca 1945, czyli rok po podpisaniu Manifestu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Ustawa została uchwalona podczas siódmej trzydniowej sesji KRN odbywającej się w sali „Romy” przy ul. Nowogrodzkiej 49.

Święto zastąpiło zniesione ustawą po 1989 roku przez proamerykański rząd – Święto Niepodległości obchodzone 11 listopada obchodzone do dnia dzisiejszego, wielu Polaków nie zdaje sobie sprawy co świętuje i jak wielkie i podwójne dno przedstawia ta data i ile krwi niewinnych Polaków pod tą datą się kryje.

Reasumując: Święto zostało zniesione ustawą Sejmu RP z dnia 6 kwietnia 1990. Przeciwko likwidacji święta protestował Wielki Polski Bohater Gen. Armii Wojciech Jaruzelski. W liście do marszałka Sejmu napisał: Uważam za niesłuszny projekt skreślenia dnia 22 lipca z wykazu świąt państwowych. Za zniesieniem święta głosowało 182 posłów, przeciwko było 56, a 39 wstrzymało się od głosu.

Tak przedstawia się historia naszej polskiej niepodległości, która po 1989 roku rzucona została na pożarcie Zachodowi. Aktualnie antytradycjonalistyczna polityka ekipy rządzącej podzieliła polski naród. Historia jest zmanipulowana i wykorzystywana do celów politycznych, nienawiść i zakłamanie sięga zenitu. Rosja jest kreowana na wroga Polski! Kraj, który swoją krwią okupił naszą wolność.

Dlatego ja w proteście dzisiaj pobiegłem w barwach Braterstwa Polsko – Rosyjskiego aby zaznaczyć naszą solidarność z Federacją Rosyjską z którą prawdziwa polska niepodległość jest nieodzownie związana.

Zgodnie z hasłem: Stop Kłamstwom! Stop Wrogiej Polityce Przeciwko Federacji Rosyjskiej! Wolna Polska Od Zachodniej Dominacji! Polska w Sojuszu z Federacją Rosyjską i Białorusią! NATO Won z Polskich Stron! Ruszyłem w biegu dla Wolności ,Pokoju i Sprawiedliwości.

Pomimo niemiłych i obraźliwych okrzyków w moim kierunku, co prawda incydentalnych ale jednak mających miejsce zrealizowałem to patriotyczne przedsięwzięcie zgodnie z planem aby zaznaczyć prawidłowy kierunek myślenia i pokazać naszym wschodnim sąsiadom, że w Polsce jest wielu rozsądnych ludzi których z całą stanowczością mogą uważać za swoich przyjaciół.

BIEG TEN DEDYKUJE POLSCE W SOJUSZU Z FEDERACJĄ ROSYJSKĄ I BIAŁORUSIĄ!

———————————————————————

Braterstwo Polsko – Rosyjskiego

Piotr Bolo Radtke.

 

Hits: 104

Podziel się ze znajomymi kontentem tej strony!
  • 49
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 3
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    52
    Shares