Narodowe Siły Zbrojne, polska organizacja konspiracyjna bojówek obozu narodowego. Okres jej działania przypada na lata od 1942 do 1947 roku, w czasie swojego najbardziej intensywnego i największego rozwoju liczyła około 80 tys. ludzi. Podczas trwania wojny, siły te walczyły min. z Armią Czerwoną, Ludowym Wojskiem Polskim i innymi polskimi formacjami walczącymi z najeźdźcą hitlerowskim, jak na przykład z partyzantką polsko – radziecką, czy z nowo wybranymi władzami kraju po zakończeniu wojny.

Odłamy Narodowych Sił Zbrojnych w tym głównie Brygady Świętokrzyskiej dopuściły się zdrady Polski poprzez nawiązanie współpracy konspiracyjnej i militarnej z III Rzeszą hitlerowską, oraz szeregu zbrodni popełnionych przeciwko ludności cywilnej.

W połowie 1942 roku Narodowa Organizacja Wojskowa będąca częścią Stronnictwa Narodowego rozpoczęła akcję scaleniową z Armią Krajową, jednakże wielu żołnierzy obozu narodowego było przeciwnych połączeniu z kierowaną przez rząd na emigracji organizacją która chciała skupić wszystkie podziemne organizacje. 20 września 1942 roku pułkownik Ignacy Oziewicz powołał do życia Narodowe Siły Zbrojne zostając pierwszym komendantem nowej organizacji ruchu narodowego. W największej ilości, oprócz członków Narodowej Organizacji Wojskowej, stanowili żołnierze Organizacji Wojskowej Związek Jaszczurczy funkcjonujący od 15 października 1939 roku który z kolei został powołany przez byłych członków Obozu Narodowo – Radykalnego, tzw. Grupa Szańca.

Właściwie proces tworzenia NSZ rozpoczął się w lipcu 1942 roku, a najważniejsze cele zostały sformułowane w Deklaracji Narodowych Sił Zbrojnych w lutym 1943 roku. Powstanie Narodowych Sił Zbrojnych zostało niechętnie przyjęte w kraju, ponieważ takie działanie skomplikowało Armii Krajowej akcję scaleniową, mimo tego podjęto rozmowy pomiędzy tymi dwoma organizacjami w sprawie współpracy wojskowej. Komendant Narodowych Sił Zbrojnych pułkownik Oziewicz był zwolennikiem takiego połączenia, pod warunkiem zachowania autonomii przez NSZ, natomiast komendant Armii Krajowej generał Stefan Rowecki chciał bezwzględnego podporządkowania Narodowych Sił Zbrojnych dowodzonej przez siebie organizacji. Scalanie obu organizacji nie doszło wtedy do skutku z powodu aresztowania przez nazistów obu komendantów w czerwcu 1943 roku.

Po aresztowaniach z czerwca, nowym komendantem głównym NSZ został pułkownik Tadeusz Kurcyusz, osoba ta była związana z Grupą „Szańca”: politykami pochodzącymi z przedwojennego Obozu Narodowo-Radykalnego „ABC”. W prawdzie 7 marca 1944 roku nastąpiło podpisanie umowy scaleniowej, ale w związku z nagłą śmiercią pułkwnika Kurcyusza w nocy z 22 na 23 kwietnia 1944 roku doszło do wewnętrznego zamachu stanu gdzie dowództwo Grupy „Szańca” wydało fikcyjne, rzekomo podpisane przez pułkownika Kurcyusza rozkazy które w dalszej konsekwencji doprowadziły znowu do samodzielnego funkcjonowania organizacji Narodowych Sił Zbrojnych.

W dniu 11 kwietnia 1943 roku, w oficjalnym piśmie Komendy Głównej Armii Krajowej, „Biuletynie Informacyjnym”, ukazał się artykuł pt. „Warcholstwo”, gdzie można było przeczytać : “Nieobliczalne w skutkach warcholstwo”, “zatracili poczucie prawa”, w tym również oskarżenia o współpracę z Gestapo i ataki na oddziały partyzanckie Armii Krajowej, w którym to były delegat rządu Jan Piekałkiewicz potępił powstanie Narodowych Sił Zbrojnych. Wybuch powstania warszawskiego skomplikował sytuację wewnętrzną Narodowych Sił Zbrojnych, po raz kolejny znowu przeprowadzono ogólne zmiany organizacyjne, i tak z dniem 9 sierpnia 1944 roku przestała istnieć Rada Polityczna NSZ, która przekazała całe swoje uprawnienia Radzie Politycznej NSZ – Zachód, która to znajdowała się na terenach okupowanych przez III Rzeszę, wydano także rozkazy które miały dotyczyć wszystkich innych oddziałów Narodowych Sił Zbrojnych, a następnie ewakuować się na Zachód, ostatecznie zdołano jedynie w ówczesnym województwie Kieleckiem utworzyć Brygadę Świętokrzyską Narodowych Sił Zbrojnych.

20 października 1944 roku nowym komendantem głównym został wybrany major Zygmunt Broniewski pseudonim „Bogucki”, który do tej pory był komendantem Okręgu Lubelskiego i w dniu 11 listopada został mianowany generałem brygady NSZ. W listopadzie 1944 roku większość oddziałów Narodowych Sił Zbrojnych została oficjalnie podporządkowana Narodowej Organizacji Wojskowej i została przekształcona w Narodowe Zjednoczenie Wojskowe które liczyło około 3 – 4 tys. żołnierzy którzy prowadzili działania zbrojne przeciwko Armii Czerwonej, Ludowemu Wojsku Polskiemu, NKWD, KBW i ludności cywilnej.

Tymczasem w połowie 1945 roku powołano „Inspektorat Ziem Południowo – Zachodnich”, który składał się z trzech okręgów: Górny Śląsk, Śląsk Opolski i Dolny Śląsk, jednak że, już w 1947 roku uległa rozbiciu większości grup Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, a reszta niedobitków prowadzących swoją działalność konspiracyjną została całkowicie zlikwidowana do połowy lat 50.

W dniu 10 sierpnia przewodniczący Rady Politycznej Narodowych Sił Zbrojnych – Zachód, Kazimierz Gluziński wydał rozporządzenie o utworzeniu Grupy Operacyjnej „Zachód” i w tym celu w miejscowości Lasocin skoncentrowano kilka oddziałów NSZ. 11 sierpnia na mocy rozkazu powołującego się na rozkaz nowego Komendanta Głównego Narodowych Sił Zbrojnych generała Tadeusza Jastrzębskiego pseudonim „Powała”, utworzono już oficjalnie w rejonie Kielc tzw. Brygadę Świętokrzyską NSZ działających w okresie od połowy sierpnia 1944 roku do połowy 1945 roku. Brygada Świętokrzyska w swoim szczytowym okresie liczyła około 1200 żołnierzy i prowadziła walkę partyzancką z Armią Czerwoną, Ludowym Wojskiem Polskim, oraz z sprzymierzonymi z nimi innymi formacjami wojskowymi.

Oficerem do zadań specjalnych Brygady Świętokrzyskiej był Hubert Jura pseudonim „Tom” urzędujący wówczas w Częstochowie i współpracujący z Gestapo, pomagał min. przeprowadzać czystki we władzach Narodowych Sił Zbrojnych mordując przeciwników marszu na zachód w porozumieniu z nazistowskimi Niemcami. Podczas gdy wyzwoleńcza Armia Czerwona wraz z Ludowym Wojskiem Polskim byli już nie do zatrzymania i parli przez ziemie polski w kierunku Berlina, Brygadę Świętokrzyską NSZ przerzucono na tereny Czech. W miejscowości Rozstani oddziały Brygady Świętokrzyskiej przebywały do połowy kwietnia 1945 roku gdzie we współpracy z Wehrmachtem przeprowadzały wypadowe akcje sabotażu, do tego celu zgłosiła się grupa 70 ochotników, którzy byli uzbrojeni, posiadali pieniądze, dokumenty na okaziciela oraz posiadali radiostacje. Na terytorium Polski byli przewożeni samolotami niemieckimi i zrzuceni na tyłach Armii Czerwonej celem dokonywania działań wywiadowczych i dywersji .

W dniach od 7 lutego w ośrodku RSHA – Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy rozpoczęło się ich szkolenie, szkolono skoczków, dywersantów i radiotelegrafistów, które ze strony Narodowych Sił Zbrojnych prowadził porucznik Stefan Celichowski pseudonim „Skalski” pod nadzorem H. Jury, z kolei ze strony niemieckiej prowadzili je oficerowie Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy. Łącznie przez okres po ukończeniu szkolenia do Polski przerzucono cztery grupy dywersyjne, dwie 23 marca, oraz 15 kwietnia i 28 kwietnia 1945 roku, i wszystkie cztery zostały zneutralizowane przez Urząd Bezpieczeństwa. Tymczasem Czesi chcieli jak najszybszego usunięcia Brygady Świętokrzyskiej ze swojego kraju, przyczynił się do tego incydent do jakiego doszło w dniu 6 czerwca, kiedy to patrol Narodowych Sił Zbrojnych Brygady Świętokrzyskiej przeszukujący porzuconych przez Wehrmacht kilku pojazdów wojskowych zabił czeskiego oficera i dwóch żołnierzy, który próbowali ich za ten czyn aresztować.

Po przerzuceniu resztek Brygady Świętokrzyskiej do Niemiec Zachodnich i przewiezieniu do koszar w Coburgu, dnia 6 sierpnia 1945 roku przybył do nich szef sztabu amerykańskiego II Korpusu z rozkazem naczelnego dowództwa wojsk alianckich które nakazywało rozbrojenie Brygady Świętokrzyskiej i przyznaniu im „za zasługi” statusu uchodźców cywilnych, co z kolei pozwoliło na podjęciu pracy w Niemczech.

Przypomnienie tej niechlubnej karty w historii współpracy NSZ Brygady Świętokrzyskiej z władzami III Rzeszy hitlerowskiej jest o tyle ważne ponieważ Sejm RP przyjął uchwałę która gloryfikuje i obejmuje państwowym patronatem Narodowych Sił Zbrojnych Brygady Świętokrzyskiej. Wydarzenie to odbiło się szerokim echem w mediach i opinii publicznej, wiele środowisk naukowych i żyjących jeszcze kombatantów podniosło swój sprzeciw i gniew, na te niegodziwe i haniebne próby przepisywania historii II wojny światowej na nowo.

Sekretarz Generalny

Braterstwa Polsko – Rosyjskiego Michał Miśtal

Hits: 87

Podziel się ze znajomymi kontentem tej strony!
  • 127
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    127
    Shares